Deprecated: Non-static method Joomla\CMS\Application\SiteApplication::getMenu() should not be called statically, assuming $this from incompatible context in /home/wwwdsaig/public_html/wp/templates/yoo_subway/layouts/com_content/article/default.php on line 13

Deprecated: Non-static method Joomla\CMS\Application\CMSApplication::getMenu() should not be called statically, assuming $this from incompatible context in /home/wwwdsaig/public_html/wp/libraries/src/Application/SiteApplication.php on line 275

Γερμανικές αποζημιώσεις

(Μια σύντομη προσέγγιση στη νομική  διάσταση του θέματος και στις πολιτικές του προεκτάσεις)

Α. O σύγχρονος ορισμός των εγκλημάτων πολέμου διαμορφώθηκε και  εισήχθη στη Διεθνή Νομολογία στις 18-9-1945  με το Καταστατικό του Διεθνούς Στρατιωτικού Δικαστηρίου της Νυρεμβέργης για τους Γερμανούς αξιωματούχους εγκληματίες πολέμου  και αφορούσε  τα εγκλήματα τους κατά της ανθρωπότητας στην περίοδο του Β’ Παγκοσμίου πολέμου. Σύμφωνα με αυτό , Εγκλήματα Πολέμου είναι παραβιάσεις των νόμων και των κανόνων του πολέμου και σε αυτά περιλαμβάνονται ιδίως δολοφονίες αμάχων , κακομεταχείριση ή εκτόπιση για καταναγκαστική εργασία ή για οποιοδήποτε άλλο σκοπό πολιτών από κατακτημένη χώρα, δολοφονία ή κακομεταχείριση αιχμαλώτων πολέμου ή ναυτικών, εκτέλεση ομήρων, λεηλασίες δημόσιας ή ιδιωτικής περιουσίας, απρόκλητη καταστροφή πόλεων, κωμοπόλεων ή χωριών ή καταστροφές μη υπαγορευόμενες από στρατιωτική ανάγκη.

 

Β.  Απαράγραπτο των εγκλημάτων πολέμου σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο. Στο άρθρο 1 της «Σύμβασης για το απαράγραπτο των εγκλημάτων πολέμου και των εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας» που υιοθετήθηκε με την από 26-11-1968 απόφαση της Γ.Σ. των Ηνωμένων Εθνών (Νο 2391 ΧΧΙΙΙ)  και με έναρξη ισχύος της την 11-11-1970, ορίζεται ότι:
Αρθρο1. Τα παρακάτω εγκλήματα είναι απαράγραπτα ανεξάρτητα από την ημερομηνία διάπραξης τους.
α) τα εγκλήματα πολέμου όπως ορίζονται στο Καταστατικό του Διεθνούς Στρατιωτικού Δικαστηρίου της Νυρεμβέργης της 8ης Αυγούστου 1945… και ειδικότερα τα «σοβαρά εγκλήματα» τα οποία απαριθμούνται στις Συμβάσεις της Γενεύης της 12-8-1949 για την προστασία των θυμάτων πολέμου.
β) τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας όπως ορίζονται στο Καταστατικό του Διεθνούς Στρατιωτικού Δικαστηρίου της Νυρεμβέργης της 8ης Αυγούστου 1945…συμπεριλαμβανομένων και των εγκλημάτων της πολιτικής του apartheid και της γενοκτονίας.
Σημειώνεται ότι οι παραπάνω Συμβάσεις της Γενεύης  οι οποίες  αποτελούνται από τέσσερις συνθήκες, και τρία συμπληρωματικά πρωτόκολλα, επικυρώθηκαν από 194 χώρες  μεταξύ των οποίων από την Γερμανία και φυσικά την Ελλάδα και υπ΄ αυτή την έννοια η Γερμανία ως συνυπογράψασα τις παραπάνω συμβάσεις , νομιμοποιείται να εναχθεί ενώπιον των Διεθνών Δικαστηρίων, προς  διεκδίκηση των αποζημιώσεων .

Γ. Υπό κατάρρευση το προνόμιο της ετεροδικίας της Γερμανίας 
Ήδη έχει αποδυναμωθεί  η τελευταία και εξαιρετικά ευάλωτη νομική άμυνα της Γερμανίας , αυτή   του προνομίου της ετεροδικίας (της απαγόρευσης δηλ να δικαστεί το Γερμανικό Δημόσιο από άλλες χώρες , παρά μόνο από Γερμανικά Δικαστήρια).
Μόλις προ  λίγων ημερών και συγκριμένα στις 22-10-2014  το Συνταγματικό Δικαστήριο της Ιταλίας , με την υπ΄ αριθμόν 238 /2014 ιστορική απόφαση του  contra στο Διεθνές Δικαστήριο, έκρινε ότι το προνόμιο της ετεροδικίας δεν ισχύει όταν πρόκειται περί εγκλημάτων πολέμου , συντασσόμενο πλήρως με την Ελληνική επιχειρηματολογία στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης για τις αποζημιώσεις του Διστόμου.
Ομοίως είχαν κρίνει περί τα μέσα της 10ετιας του 1990 και τα Πολυμελή Πρωτοδικεία Λιβαδειάς αλλά και του Αιγίου , σε μια δίκη κατά του Γερμανικού Δημοσίου στην οποία είχα την τιμή να συμμετέχω, μεταξύ άλλων εκλεκτών συναδέλφων.
Η Γερμανία γνωρίζει τη νομική της αδυναμία αναφορικά με το θέμα, γι΄ αυτό  με το πρόσφατο «Μνημόνιο Συνεννόησης» της 8ης Μαΐου 2010 στο οποίο συμπράττει αυτή μέσω ειδικώς εξουσιοδοτημένης Τράπεζας (KfW), στο «οικείο Κεφάλαιο» που αφορά στην αποπληρωμή (9), ρητώς συνομολογείται ότι: «οι πληρωμές που θα πραγματοποιηθούν από το δανειολήπτη (Ελλάδα) καταβάλλονται στο ακέραιο, χωρίς μείωση λόγω συμψηφισμού ή ύπαρξης ανταπαίτησης». 

Δ. Υπενθυμίζεται ότι  από τον Μάρτιο του 2014 έχει συσταθεί 19μελής Διακομματική Επιτροπή της Βουλής, προκειμένου να προσδιορίσει εάν το Δημόσιο μπορεί να αξιώσει από τη γερμανική κυβέρνηση χρήματα από τις γερμανικές επανορθώσεις και το κατοχικό δάνειο, αλλά και το ύψος των σχετικών ποσών.  Με πρόσφατη απόφαση του αναπληρωτή υπουργού Οικονομικών Χρήστου Σταϊκούρα η προθεσμία κατάρτισης του σχετικού πορίσματος που έπρεπε αρχικά να ολοκληρωθεί από την επιτροπή μέχρι τις 31 Οκτωβρίου 2014 παρατάθηκε έως τα τέλη του 2014.

Ε. Συμπέρασμα: Είναι προφανές ότι το μείζον αυτό θέμα έχει βαθιές νομικές, οικονομικές αλλά προεχόντως πολιτικές προεκτάσεις. Και τούτο διότι πέρα από τη νομική επιχειρηματολογία  υφίσταται και η πραγματική κατάσταση , δηλ. τα εγκλήματα διεπράχθησαν και ουδείς το αμφισβητεί.  Και για μεν τους τρόπους διεκδίκησης των οφειλομένων υπάρχει πολύς δρόμος και πάντα το θέμα παραμένει ανοιχτό. Όμως σε κάθε περίπτωση το πόρισμα της επιτροπής , άμεσα από την έκδοση του , διαθέτει  όλα εκείνα τα συστατικά  προκειμένου να αποτελέσει ένα πολύτιμο εργαλείο στα χέρια της εκάστοτε κυβέρνησης απέναντι στους δανειστές μας. Επιβάλλεται η γνωστοποίηση του στη διεθνή σκηνή ,  η άμεση ενημέρωση των Διεθνών Οργανισμών στους οποίους συμμετέχει η Ελλάδα και η Γερμανία, συμπεριλαμβανομένων του Ο.Η.Ε και της Ε.Ε. καθώς και η αξιοποίηση του στο τραπέζι κάθε μορφής διαπραγμάτευσης.  Επιβάλλεται  ο καταλογισμός πολιτικών  ευθυνών   στη Γερμανία για την άρνηση της να αποζημιώσει τη χώρα μας, καθόσον πρόκειται για χώρα μέλος της Ε.Ε, του ΟΗΕ ,  χώρα που ανήκει στο Συμβούλιο της Ευρώπης  και έχει προσχωρήσει στη Σύμβαση του Ευρωπαϊκού Δικαίου που αφορά στην   Προστασία των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και Θεμελιωδών Ελευθεριών και παράλληλα έχει προσχωρήσει στις πρόνοιες και αξιώσεις της ΕΣΔΑ (Ευρωπαϊκή Σύμβαση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου) και  σαν τέτοια  οφείλει να πολιτεύεται συμμορφούμενη με τις διατάξεις των ανωτέρω συμβάσεων και εντός των πλαισίων που θέτουν αυτές και όχι να παρεκκλίνει από τις υποχρεώσεις της  που καθορίζονται δεσμευτικά σύμφωνα με τα παραπάνω .

Αυτό το πόρισμα  θα αποτελέσει και το μοναδικό μέσον διαπραγμάτευσης  για τη μείωση του  δημόσιου χρέους, αλλά και τη μοναδική μας άμυνα απέναντι στις σκληρές οικονομικές πολιτικές που θα επιχειρηθούν να μας επιβληθούν στο μέλλον από τους δανειστές είτε μέσω νέων μνημονίων , είτε μέσω διαρκούς επιτήρησης.

**Το άρθρο δημοσιεύτηκε πρώτη φορά την 1η Νοεμβρίου 2014 στο www.filodimos.gr